Susmak İçin Çok Geç

Susmak İçin Çok Geç

Temmuz’da solan bir gül misali aşklar…
Unutulmaya yüz tutanlar ve aldanışlar
Hasret, özlem, ve acı…
Mevsimlerden sonbahar ve yaprak ayrılmaya mahkum.

Ufukta batmakta olan güneş olabildiğince yorgun ve elemli,
Büyük ihtişamından eser yok şimdi ufukta süzülüyor kederli.
Oysa ne kadar da çabuk geçmişti o güzide bahar
Susmak için çok geç kalmıştı ve sözler ağızlarda gizlendi.

Bitap bedenim ve aynalarda somurtuş
Sevgiye aldanan iki gönül ve gülen iki çehre
Ayrılık rüzgarlarına rağmen bak yaprak hâlâ direnişte
Amansızca düşer dalından; oyuncak olur yele.

Ahuzar için çok gectir, kalem kırılmıştır bir kere
Oysa bilmezler ki her kışın sonu bahardır.
Sabır selamettir, gözyaşları ne diye?
Güneş bir gün doğacaktır elbet bize de.

3 replies on “Susmak İçin Çok Geç”

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir